مىگروند و چون خوانده شود قرآن بر ايشان ، گويند كه ايمان آورديم به آن و دانستيم كه آن ، كلام خداست . به درستى كه آن راست و درست است كه فرود آمده از جانب پروردگار ما . به درستى كه ما بوديم پيش از نزول آن ، يا پيش از تلاوت آن بر ما ، گردن نهادگان . اين گروه از اهل تورات ، يا انجيل داده مىشوند ( يعنى خدا مىدهد به ايشان ، مزد ايشان را دو بار ، به سبب صبر و شكيبايى ايشان بر ايمان » ( به تورات يا انجيل و قرآن ، يا بر ايمان به قرآن ، پيش از نزول ، يا تلاوت آن يا بر دين خود يا اذيّت كافران ) . ابوالجارود مىگويد كه پس حضرت فرمود كه : « خدا شما را عطا فرموده ، چنانچه ايشان را عطا نموده » . پس اين آيه را خواند : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ » « 1 » ، يعنى : « اى آنان كه گرويده‌ايد به رسولان گذشته ، بترسيد از خدا و ايمان آوريد به رسول او ( كه محمد صلى الله عليه و آله است ) تا بدهد شما را دو نصيب بزرگ از بخشايش خويش ( يكى براى ايمان به پيغمبران گذشته ، و يكى براى ايمان به محمد صلى الله عليه و آله ) ، و تا قرار دهد از براى شما نور و روشنى را كه برويد به آن » . و حضرت فرمود كه : « يعنى امامى كه به او اقتدا كنيد » . 521 / 4 . احمد بن مهران روايت كرده است كه از عبدالعظيم بن عبداللَّه حسنى ، از على بن اسباط و حسن بن محبوب ، از ابو ايّوب ، از ابو خالد كابلى كه گفت : از امام محمد باقر عليه السلام سؤال كردم از قول خداى عزّوجلّ : « فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا » « 2 » . حضرت فرمود كه : « اى ابو خالد ، به خدا سوگند كه اين نور ، ائمه عليهم السلام اند . اى ابو خالد ، هر آينه نور امام در دل‌هاى مؤمنان روشن‌تر است از آفتاب و روشنىبخش درخشان در روز . ايشان كسانى هستند كه دل‌هاى مؤمنان را روشن مىسازند و خدا نور ايشان را مىپوشد از هر كه مىخواهد . پس دل‌هاى ايشان تيره و تار مىگردد و ايشان را به آن تاريكى فرو گرفته ، ايشان را مىپوشد و آن ظلمت به ايشان احاطه مىكند » . 522 / 5 . على بن محمد و محمد بن حسن ، از سهل بن زياد ، از محمد بن حسن بن شمّون ، از عبداللَّه بن عبدالرحمان أصمّ ، از عبداللَّه بن قاسم ، از صالح بن سهل همدانى روايت كرده‌اند كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « در قول خداى عزّوجلّ « اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ

--> ( 1 ) . حديد ، 28 . ( 2 ) . تغابن ، 8 .